Polycaprolactonpoeder CAS 24980-41-4

Polycaprolactonpoeder CAS 24980-41-4is een semi{0}}kristallijn polymeer, een chemisch gesynthetiseerd biologisch afbreekbaar polymeer. De structurele herhalende eenheid bevat vijf niet-polaire methyleen-CH2-groepen. Door te mengen met stoffen als zetmeel kunnen volledig biologisch afbreekbare materialen ontstaan.

Polycaprolacton is een biologisch afbreekbaar polymeer, niet-giftig, biologisch afbreekbaar in de bodem, met uitstekende mengbaarheid, mechanische compatibiliteit met veel polymeren en goede hechting aan veel matrices. Het wordt gebruikt als extrusiehulpmiddel, vormsmeermiddel, lossingsmiddel, pigment- en vulmiddeldispergeermiddel en in het polyestersegment van polyurethaan en blokpolyesters.

Als biologisch afbreekbaar polymeer wordt polycaprolacton veel gebruikt in de biomedische sector. De afbraak ervan wordt voornamelijk veroorzaakt door de hydrolyse van de esterbindingen van de hoofdketen en kan worden gekatalyseerd door factoren zoals temperatuur, pH, enzymen en vrije radicalen. In het milieu wordt het voornamelijk langzaam afgebroken door micro-organismen zoals schimmels, bacteriën en algen, terwijl hydrolyse, oxidatie, enzymatische reacties en pH-katalyse ook de afbraak ervan kunnen bevorderen. Omdat de esterstructuur gemakkelijk wordt afgebroken door micro-organismen of enzymen, waarbij de eindproducten CO2 en H2O zijn, kan polycaprolacton gemakkelijk worden gerecycled, waardoor een passende beheersing van de milieuvervuiling mogelijk is. In de beginfase van de afbraak neemt het molecuulgewicht van PCL af en valt de macroscopische structuur ervan uiteen in kleinere polymeerfragmenten die volledig kunnen worden gemetaboliseerd door cellen of micro-organismen. De terminale hydroxylgroepen bevorderen de afbraak van eind{7}}groepen, wat leidt tot een lineaire afname van de polymerisatiegraad. Vrije radicalen die door ontstekingen worden gegenereerd, kunnen ook waterstof uit PCL verwijderen, waardoor ketenbreuk ontstaat en de afbraak wordt versneld. Thermo-geïnduceerde PCL-afbraak wordt synergetisch bevorderd door eind-groepsontbinding, willekeurige ketensplitsing en-door vrije radicalen gemedieerde fragmentatie. Bovendien kunnen esterasen en lipasen ook deelnemen aan het PCL-afbraakproces door enzymatische hydrolyse.